Pasożyty żółwi – środowisko wodne nie chroni żółwi przed atakiem niebezpiecznych pasożytów. Pasożyty żołądkowo-jelitowe, glisty, owsiki i tasiemce atakują żółwie tak samo, jak ludzi. Przyczyny zachorowań mogą być różne. Zdarza się, że mięso, które dostają nasze zwierzęta jest zakażone, pochodzi z niesprawdzonych źródeł. Możliwe jest także, że kupiliśmy chore zwierzę lub zaraziło się ono od innych. Niepokojącymi objawami powinien być brak apatytu, spadek masy ciała, ogólne osłabienie, obstrukcje na przemian z biegunkami oraz jaja pasożytów widoczne w kale. W takim wypadku należy niezwłocznie skontaktować się z weterynarzem, który przepisze zwierzęciu odpowiednie leki, które należy podawać na czczo. Kurację odrobaczającą trzeba powtórzyć po trzech tygodniach. W trakcie leczenia konieczna jest częsta zmiana podłoża w części lądowej. Po zakończeniu leczenia konieczna jest dezynfekcja całego akwaterarium. Żółwia mogą zaatakować kleszcze, zwłaszcza podczas spaceru na świeżym powietrzu. Kleszcze należy usunąć, a zaatakowane miejsca przecierać antybiotykiem przepisanym przez lekarza.

Pielęgnacja akwatorium – niezbędne jest sprzątanie akwaterarium i systematyczna wymiana wody. O czystość akwaterarium trzeba dbać stale. Wodę należy regularnie wymieniać, gdyż niezjedzone resztki pokarmu powodują rozwój bakterii, zaś odchody żółwi mogą prowadzić do rozwoju chorobotwórczych mikroorganizmów. Zaleca się, aby w cztery godziny po podaniu pokarmu wymieniać wodę. Przy użyciu specjalnych pompek i gumowej rury czynność ta może być bardzo łatwa. Ze względów higienicznych w żadnym przypadku nie wolno zasysać wody ustami. Ścianki wystarczy wtedy przetrzeć czystą ściereczką i napełnić pojemnik świeżą wodą. Nie należy używać środków chemicznych. Zawsze uzupełniajmy akwaterarium wodą o tej samej temperaturze, co poprzednio, unikniemy w ten sposób stresowania zwierząt. Jeśli mamy wiele żółwi i akwaterarium o dużych rozmiarach, najlepiej zamontować filtr akwarystyczny, wtedy wymiana wody stanie się zbyteczna. Wymaga on jednak systematycznego i starannego czyszczenia. Zdarza się często, że wymiana wody zachęca żółwie do wypróżniania się, dlatego zaraz po dodaniu świeżej wody należy usunąć odchody.

Gurami całujący to niezwykle ciekawy gatunek ryb akwariowych, który posiada bardzo specyficzny sposób ustalania hierarchii pomiędzy osobnikami zamieszkującymi ten sam zbiornik. Jest to coś w rodzaju „całowania”, kiedy to osobniki podpływają do siebie nawzajem i trącają się pyszczkami. Jest to gatunek zgodny, ruchliwy i raczej płochliwy. W naturze często łowi się Gurami w celach konsumpcyjnych. Istnieje kilka różnokolorowych form. Są Gurami zielone, różowe i nakrapiane. Zielona odmiana jest bardzo trudno dostępna ale za to wspaniale prezentuje się w akwarium. Dojrzałe samice są pełniejsze w części brzusznej od samców i po tym można rozpoznać płeć u Gurami całujących. Gatunek ten cechuje zjadanie glonów, szczególnie przez młode osobniki. Zamieszkują środkową część zbiornika i pomimo tego, że rosną do dosyć dużych rozmiarów, nie atakują innych ryb. Rośliny w akwarium powinny być twarde, sztuczne lub niesmaczne, gdyż ryby te bardzo chętnie skubią liście bardziej miękkich roślin. Na podłożu powinno znajdować się kilka większych, gładkich kamieni. W okresie rozrodczym intensywniej się ubarwiają, budują tez niekiedy gniazda z piany, jednak nie mają w zwyczaju pilnowania ikry bądź narybku.

Kardynałek chiński to bardzo popularny gatunek ryb akwariowych, jednak akwaryści nadal spierają się co do miejsca jego pochodzenia. Ten  gatunek ryb spotyka się W górach Białych Obłoków niedaleko kantonu w Chinach i tam mają płetwy brzuszne i grzbietowe zakończone na biało. Natomiast ryby spotykane w pobliżu Hongkongu zakończenia płetw mają czerwone. Różnią się także trochę ubarwieniem pozostałej części tułowia. Akwaryści spierają się, czy to jest ten sam gatunek, czy też raczej dwa osobne podgatunki. Kardynałki są rybkami bardzo towarzyskimi, zwracającymi uwagę na pozostałą część stadka. Są niezmiernie ruchliwe, szczególnie jeśli znajdują się w dużej ławicy, która bardzo efektownie prezentuje się w każdym akwarium. Pływają w części środkowej zbiornika i pod powierzchnią. Nie osiągają dużych rozmiarów i z zasady są najmniejszymi rybkami w akwarium, dlatego jeśli mają współdzielić zbiornik, to raczej z mało agresywnymi i nie za dużymi rybami. Potrzebują dużo przestrzeni do pływania a woda musi być dobrej jakości. Są bardzo wrażliwe na nadmiar chloru. Dosyć łatwo się mnożą, jednak na okres tarła należy zwrócić na nie szczególna uwagę. Należy karmić kardynałki dosyć dobrze w tym okresie, ponieważ gdy są głodne, potrafią zjadać własną ikrę. Kiedy młode się wyklują trzeba je odłowić i pozwolić rozwijać się w osobnym zbiorniku.

W prawie każdym większym akwarium, a niekiedy także w mniejszych, hodowany jest Glonojad zbrojnik. Ta niezbyt ciekawa wizualnie ryba akwariowa jest niezwykle pożyteczna, gdyż sprząta cały zbiornik z nadmiaru glonów. Oczywiście nie zawsze radzi sobie ze wszystkim, jeśli dojdzie do poważnego zaniedbania czystości wody przez właściciela, jednak w dobrze utrzymanym akwarium to właśnie Glonojad nie dopuści do rozprzestrzeniania się glonów. Gatunek ten jest bardo zgodny, mało płochliwy, praktycznie nie interesuje się pozostałymi rybami. Ubarwienie bywa różne, kolory można rozróżniać od prawie czarnego aż po jasnobrązowy. Częste są też plamy na tułowiu. Cechą charakterystyczną Glonojada jest otwór gębowy w formie przyssawki. Dzięki temu zbiera glony i inny zalegający pokarm ze wszystkich płaszczyzn, a najczęściej można go obserwować przyssanego do szyby. Posiada także kolczaste wyrostki, które sprawiają, że wygląda naprawdę groźnie. Kiedy spadnie ciśnienie atmosferyczne, robi się szczególnie aktywny. Ma to miejsce głównie wieczorami i nocą. Podczas dnia leniwie zaleguje bez ruchu w jakimś kącie akwarium lub wisi przyssany do szyby. Lubi chować się w różne kryjówki, dlatego dobrze jest, gdy w akwarium znajdują się przydenne szerokolistne rośliny. Glonojadów nie hoduje się w większych ilościach, raczej w zależności od wielkości zbiornika może ich być najwyżej kilka.