Choroby kaktusów – wczesne wykrycie chorób, atakujących kaktusy, pozwoli skutecznie je wyleczyć. Do najczęstszych chorób kaktusów należy zgnilizna, zwana także zarazą kaktusową, wywołaną przez grzyby i atakującą zarówno korzenie, jak i pędy roślin. Objawem jest zmiana barwy i zahamowanie wzrostu kaktusów. Jedynym sposobem na wyleczenie kaktusa jest obcięcie chorych części i zasypanie je sproszkowanym węglem drzewnym. Częstym schorzeniem jest także szara pleśń, także wywołana przez grzyb. Choroba ta objawia się żółtymi i brązowymi plamami na pędach, zwalcza się ją tak samo, jak zgniliznę. Kaktusy mogą chorować na chlorozę (żółtaczkę), którą wywołuje brak żelaza w ziemi, zakwaszenie podłoża oraz gnicie korzeni. Wtedy pędy nabierają żółtej barwy, gdyż zanika chlorofil. Należy obciąć chore korzenie i pielęgnować roślinę jak sadzonkę. Zbyt silne nasłonecznienie oraz zbyt skąpe podlewanie może powodować czerwonkę, czyli czerwienienie pędów. Roślinę należy na jakiś czas przenieść w zacienione miejsce. Kaktus może zachorować na korkowacenie skórki, które objawia się powstawaniem suchych i brązowych plan na pędach. Trzeba zmienić stanowisko roślin i ograniczyć podlewanie.

Szkodniki kaktusów – kaktusy mogą zostać zaatakowane przez szkodniki, które są w stanie zniszczyć roślinę. Do najczęstszych szkodników kaktusów należy czerwony pajączek (przędziorek). Na roślinach pojawiają się małe, czerwone robaczki, białe larwy i delikatna pajęczyna. W związku z tym kaktusy przybierają niezdrową barwę. Rośliny należy stale spryskiwać wodą, zwłaszcza w ciepłe dni, a szkodniki usuwać patyczkiem zwilżonym spirytusem. Na kaktusach pojawiają się także mszyce, odmiana zielona rzadko, natomiast odmiana wełnista powoduje, że na kaktusach pojawiają się małe, wełniste kłaczki. Pędy marszczą się w tych miejscach, a roślina słabiej rośnie. Zwalczanie tych szkodników jest trudne, owady trzeba zbierać patyczkiem, a miejsca zaatakowane przecierać spirytusem. Mszyca korzeniowa atakuje korzenie, a nieratowana roślina ginie. Korzenie należy płukać w ciepłej wodzie i w spirytusie denaturowanym. Kaktusy, zwłaszcza te bez kolców, mogą być zaatakowane przez ślimaki. Zauważyć wtedy można odgryzione pędy. Sposobem na nie jest zakładanie pułapek oraz pozostawianie kamfory i naftaliny, których zapach jest dla nich odstraszający.

Żółwie najczęściej chorują, jeśli warunki, w jakich żyją, są nieodpowiednie. Zakładamy, że przy zapewnieniu żółwiom odpowiedniej opieki, nasi podopieczni nie będę chorować. Jednak do obowiązków hodowcy należy systematyczna kontrola stanu zdrowia zwierząt. Oglądając zwierzę, zwracamy uwagę na jego oczy, pancerz, skórę, sposób, w jaki żółw oddycha, w jaki sposób chodzi oraz jaką pozycję przyjmuje podczas pływania. Jeśli w akwaterarium panują nieodpowiednie warunki, żółw może zachorować na przeziębienie. Głośno wtedy oddycha, kicha, ma nozdrza pokryte śluzem. W tym wypadku należy skonsultować się z lekarzem weterynarii i zwiększyć temperaturę. Niewłaściwa dieta może powodować biegunkę, zatwardzenie czy zatrucie. Należy całkowicie wymienić wodę w pojemniku, w przypadku biegunki zastosować głodówkę oraz podawać węgiel leczniczy. Zbyt długi kontakt ze źródłem ciepła może powodować oparzenia, które trzeba smarować odpowiednimi preparatami na oparzenia. W przypadku uszkodzenia pancerza czyścimy i odkażamy zranione miejsce i podajemy pokarm obfitujący w wapń. W przypadku otarcia części brzusznej konieczny jest kontakt z weterynarzem.

Pasożyty żółwi – środowisko wodne nie chroni żółwi przed atakiem niebezpiecznych pasożytów. Pasożyty żołądkowo-jelitowe, glisty, owsiki i tasiemce atakują żółwie tak samo, jak ludzi. Przyczyny zachorowań mogą być różne. Zdarza się, że mięso, które dostają nasze zwierzęta jest zakażone, pochodzi z niesprawdzonych źródeł. Możliwe jest także, że kupiliśmy chore zwierzę lub zaraziło się ono od innych. Niepokojącymi objawami powinien być brak apatytu, spadek masy ciała, ogólne osłabienie, obstrukcje na przemian z biegunkami oraz jaja pasożytów widoczne w kale. W takim wypadku należy niezwłocznie skontaktować się z weterynarzem, który przepisze zwierzęciu odpowiednie leki, które należy podawać na czczo. Kurację odrobaczającą trzeba powtórzyć po trzech tygodniach. W trakcie leczenia konieczna jest częsta zmiana podłoża w części lądowej. Po zakończeniu leczenia konieczna jest dezynfekcja całego akwaterarium. Żółwia mogą zaatakować kleszcze, zwłaszcza podczas spaceru na świeżym powietrzu. Kleszcze należy usunąć, a zaatakowane miejsca przecierać antybiotykiem przepisanym przez lekarza.