6Pająki niektórym kojarzą się ze wstrętnymi stworzeniami, których jednakowoż nie wolno deptać, jeśli chce się uniknąć deszczowej pory. Skrajne reakcje pająki wywołują u ludzi, którzy cierpią na arachnofobię. Z drugiej jednak strony nie brak też amatorów mocnych wrażeń szukających u różnych hodowców najgroźniejszych odmian pająków. Czy pająk musi być jadowity? Oczywiście, że nie. Istnieje wiele gatunków pająków, które nie zrobią nam najmniejszej krzywdy. Nawet ptasznik nie musi być groźny i silnie jadowity. Są różne odmiany ptaszników o różnej barwie, różnej długości włosków na ciele. To, co jednych przyprawia o zawrót głowy, dla innych jest szczególnie interesujące i przyjemne. Podczas, gdy jedni chorobliwie boją się nawet spojrzeć na zdjęcie wielkiego owłosionego stwora, hodowcy pająków z pasją przyglądają się swoim pupilom, głaszczą je i pieszczą. Hodowla pająków, szczególnie tych jadowitych wymaga specjalnego przygotowania. Jadowitymi pająkami trzeba umieć się opiekować, trzeba wiedzieć jak podawać im pożywienie, jak otwierać terrarium. Pająki z pewnością nie należą do typowych zachcianek z okresu dziecięcego. Decyzje o hodowli pająków podejmują z reguły dojrzalsi ludzie, którzy od dłuższego czasu interesują się życiem tych stworzeń. No cóż, pająki to specyficzne zwierzęta i na pewno nie każdemu przypadną do gustu.

7Węża wielu ludzi zna tylko ze zdjęć w gazetach popularnonaukowych, z filmów dokumentalnych emitowanych w przyrodniczych programach TV, z ogrodu zoologicznego odwiedzanego za młodu. Niektórzy decydują się na samodzielną hodowlę tych zwierząt w specjalnych terrariach. Do najczęściej spotykanych gatunków hodowlanych węża należą: wąż chiński, mahoniowy, zbożowy, pyton królewski, tygrysi, zielony, boa dusiciel. Ten pierwszy należy do odmian stosunkowo spokojnych, łatwo dających się oswoić. Wąż mahoniowy, zwany też afrykańskim wężem domowym również charakteryzuje się dość spokojnym zachowaniem. Wąż zbożowy jest bardzo popularny wśród terrarystów dopiero rozpoczynających swą przygodę z wężem. Pyton królewski należy do rodziny dusicieli, z którymi trzeba szczególnie uważać. Pyton tygrysi ma charakterystyczne barwy ciała przypominające wzorem tygrysie cętki. Pyton zielony ma piękną barwę ciała, w warunkach dzikich żyje na drzewach, dlatego w terrarium musimy umieścić gałązki. Boa dusiciel występuje w różnych odmianach i barwach, wbrew powszechnemu mniemaniu, wąż ten nie jest bardzo niebezpieczny dla człowieka. Posiadanie pytona i węża boa wymaga rejestracji w odpowiednich urzędach. Hodowla węża to hobby, które wymaga wielkiego skupienia, dojrzałości i odpowiedzialności za zwierzątka, których poszczególne odmiany w skrajnych przypadkch mogą wyrządzić człowiekowi krzywdę.

Choroby kaktusów – wczesne wykrycie chorób, atakujących kaktusy, pozwoli skutecznie je wyleczyć. Do najczęstszych chorób kaktusów należy zgnilizna, zwana także zarazą kaktusową, wywołaną przez grzyby i atakującą zarówno korzenie, jak i pędy roślin. Objawem jest zmiana barwy i zahamowanie wzrostu kaktusów. Jedynym sposobem na wyleczenie kaktusa jest obcięcie chorych części i zasypanie je sproszkowanym węglem drzewnym. Częstym schorzeniem jest także szara pleśń, także wywołana przez grzyb. Choroba ta objawia się żółtymi i brązowymi plamami na pędach, zwalcza się ją tak samo, jak zgniliznę. Kaktusy mogą chorować na chlorozę (żółtaczkę), którą wywołuje brak żelaza w ziemi, zakwaszenie podłoża oraz gnicie korzeni. Wtedy pędy nabierają żółtej barwy, gdyż zanika chlorofil. Należy obciąć chore korzenie i pielęgnować roślinę jak sadzonkę. Zbyt silne nasłonecznienie oraz zbyt skąpe podlewanie może powodować czerwonkę, czyli czerwienienie pędów. Roślinę należy na jakiś czas przenieść w zacienione miejsce. Kaktus może zachorować na korkowacenie skórki, które objawia się powstawaniem suchych i brązowych plan na pędach. Trzeba zmienić stanowisko roślin i ograniczyć podlewanie.

Szkodniki kaktusów – kaktusy mogą zostać zaatakowane przez szkodniki, które są w stanie zniszczyć roślinę. Do najczęstszych szkodników kaktusów należy czerwony pajączek (przędziorek). Na roślinach pojawiają się małe, czerwone robaczki, białe larwy i delikatna pajęczyna. W związku z tym kaktusy przybierają niezdrową barwę. Rośliny należy stale spryskiwać wodą, zwłaszcza w ciepłe dni, a szkodniki usuwać patyczkiem zwilżonym spirytusem. Na kaktusach pojawiają się także mszyce, odmiana zielona rzadko, natomiast odmiana wełnista powoduje, że na kaktusach pojawiają się małe, wełniste kłaczki. Pędy marszczą się w tych miejscach, a roślina słabiej rośnie. Zwalczanie tych szkodników jest trudne, owady trzeba zbierać patyczkiem, a miejsca zaatakowane przecierać spirytusem. Mszyca korzeniowa atakuje korzenie, a nieratowana roślina ginie. Korzenie należy płukać w ciepłej wodzie i w spirytusie denaturowanym. Kaktusy, zwłaszcza te bez kolców, mogą być zaatakowane przez ślimaki. Zauważyć wtedy można odgryzione pędy. Sposobem na nie jest zakładanie pułapek oraz pozostawianie kamfory i naftaliny, których zapach jest dla nich odstraszający.

Kaktusy można rozmnażać z nasion lub poprzez sadzonkowanie i szczepienie. Podobno większą radość sprawi hodowcy otrzymanie dorodnego kaktusa z samodzielnie zasadzonego nasionka, niż okaz kupiony w sklepie, czy otrzymany w prezencie. Poza tym można obserwować cały cykl rozwoju kaktusów. Nasiona należy umieścić w ziemi wiosną, najlepiej w kwietniu lub w maju, gdyż kiełkują one w temperaturze 20-350C. Podłoże powinno być złożone z miału torfowego oraz piasku rzecznego. Musi być wilgotne. Doniczki z nasionami należy umieścić na słonecznym parapecie i przykryć szkłem. Teraz można obserwować młode, rozwijające się siewki. Przez ten cały czas ziemia musi być wilgotna. Kiedy pojawią się kolce, młode kaktusy można rozsadzać do doniczek. Innym sposobem rozmnażania jest odłamanie bocznego pędu od dorosłego kaktusa i wsadzenie jej do nowej doniczki, do czasu, aż się ukorzeni. Te gatunki, które nie dają nasion i nie ukorzeniają się, rozmnażają się poprzez szczepienie, tzn. umieszczenie na podkładzie zakorzenionej rośliny małej części (zrazu) innego kaktusa, które to części ulegają zrośnięciu.

Gatunki kaktusów – wśród wielu gatunków kaktusów znajdziemy wiele dziwnych okazów. Kaktusy to rośliny bardzo zróżnicowane, znajdziemy tutaj okazy, które zachowały jeszcze liście, jak popularna peireskia kolczasta, uprawiana najczęściej jako podkładka do szczepienia epifylum. Popularnym rodzajem są opuncje, czyli krzewiaste i drzewiaste kaktusy o spłaszczonych, cylindrycznych i wałeczkowatych pędach z drobnymi i grubymi listkami. W mieszkaniach rośliny te rosną szybko i osiągają duże rozmiary. Ripsalisy należą do rzadko spotykanych w domach epifitycznych gatunków kaktusów, które w naturze rosną na drzewach i skałach. Bardziej popularne są fylokaktusy, które często i pięknie kwitną. Ich pędy są spłaszczone, karbowane na brzegach i pozbawione kolców. Kwiaty zabarwione są na żółto, różowo, pomarańczowo oraz czerwono, pojawiają się w okresie od marca do czerwca. Cereusy mają walcowate pędy, żebrowane z kępkami kolców na grzbiecie żeber. Cześć z nich płoży się po ziemi i ma korzenie powietrzne. Najczęściej uprawianym w Polsce kaktusem jest Echinopsis, jego żebrowana łodyga ma kształt kuli i jest pokryta kolcami. Ma duże kwiaty z długą rurką.

Zabawy w ogrodzie

  • Jak podaje na swojej stronie internetowej "Time" psy upodabniają się do człowieka w coraz silniejszym stopniu. Jest to związane z tym, że nasi czteronodzy przyjaciele stają się coraz mądrzejsi. Może być to dowodem na ciągłą ewolucję tego gatunku.

    Żółwie łatwo się oswajają i mogą przynieść hodowcom wiele satysfakcji. Wprawdzie nie przywiązują się do swoich właścicieli tak jak psy, czy koty, jednak ich atutem jest długowieczność.

    Kaktusy znane są z tego, że potrafią przeżyć w terenach suchych oraz bardzo suchych, na których opady stanowią rzadkość, a temperatura przekracza 40 stopni Celsjusza. Istnieją jednak odmiany zasiedlające lasy deszczowe.

    Zwierzęta domowe to – jak się okazuje – nie tylko pies, kot i świnka morska. Trzymać w domu można węże, pająki i inne zwierzęta, których wygląd napawa grozą. Zwierzęta domowe to pojęcie odnoszące się do różnych rodzajów zwierząt, którymi człowiek opiekuje się dla własnej przyjemności. Klatki, akwaria, terraria to pomieszczenia, w których mieszkają nasze pupile.
  • Serwis Nasz Dom to mnóstwo ciekawych i interesujących informacji, artykułów i ciekawostek z dziedziny domów, ogrodów, zwierząt domowych, nawodnienie ogrodów, pielęgnacja zieleni, aranżacja wnętrz;
  • Serwis Nasz Dom to ciągle aktualizowana witryna WWW, pojawiają się tutaj nowe informacje kilka razy w tygodniu;
  • Serwis Nasz Dom współtworzą również internauci dzięki uwagom na temat działania serwisów, a nawet wysyłaniu materiałów pocztą e-mail;
  • Serwis Nasz Dom to w końcu miejsce, gdzie warto dzielić się opiniami, uwagami na temat prezentowanych artykułów oraz dzielić się własnym, bezcennym doświadczeniem.