Ludzie mieszkający ze sobą pod jednym dachem, często nie zgadzają się z opiniami czy też działaniami innych domowników. Każdy człowiek jest istotą, którą cechuje duży indywidualizm. Każdy bowiem posiada swój własny, niepowtarzalny charakter. Ludzie mają więc różne spojrzenie na otaczający ich świat, różnie reagują na sytuacje i zdarzenia, inaczej je odbierają i interpretują. Dlatego też ludzie, którzy mieszkają wspólnie w jednym domu, niezależnie od tego, czy to rodzina czy też nie, są narażeni właśnie na sytuacje, w których maja odmienne zdania. Tak rodzą się konflikty, które potrafią przerodzić się czasem w olbrzymie kłótnie i awantury. Niestety, mniejsze czy większe sytuacje konfliktowe prędzej czy później we wspólnym mieszkaniu nastąpią, taka jest bowiem natura człowieka.  Istotne jest natomiast to, jak rozwiążemy te konflikty, jak sobie z nimi poradzimy. Bardzo ważne jest to, aby próbować osiągnąć jakiś kompromis a nie toczyć jakiś bezsensowny spór, bardzo często o całkiem błahe sprawy. Najlepiej powiedzieć drugiej osoby co nam leży na sercu, wysłuchać drugą stronę i wspólnie popracować nad odnalezieniem właściwego wyjścia z danej sytuacji. Jest to niestety czasami bardzo trudne.

Bardzo wielu ludzi odczuwa przebywając w swoim domu spokój i wyciszenie, czuje się bezpiecznie i pewnie. Człowiek, który ma gdzie wrócić po pracy, po ciężkim dniu pełnych różnych zdarzeń, często męczących, traktuje zwykle dom z wielkim szacunkiem. To miejsce bowiem daje mu schronienie przed tym wszystkim, co go właśnie męczyło i zajmowało. Tutaj kończy się praca, nie ma ludzi, z którymi niejednokrotnie jesteśmy zmuszeni się spotykać a niezbyt za nimi przepadamy. To tutaj, zamykając drzwi na zamek, zaszywamy się pod ciepłą kołderką i spokojnie zasypiamy, tutaj również spędzamy miłe chwile z członkami rodziny, relaksujemy się, po prostu odpoczywamy. Ten odpoczynek, oderwanie się świata zewnętrznego, od obowiązków pracy sprawia, że ludzie czują się w domu bezpiecznie. Oczywisty jest fakt, że w życiu istnieją różne przykre sytuacje i czasami nawet w domu można być niemile zaskoczonym – występują przypadki przemocy, włamań, kradzieży itd. Są to jednak sytuacje wyjątkowe, wykraczające poza nasze wyobrażenie domu, jako miejsca, gdzie zawsze można wrócić i czuć się dobrze. Dom więc jest w pewien sposób azylem bezpieczeństwa, nie tylko jako zamknięte pomieszczenia oddzielone od reszty świata. Również ludzie, z którymi mieszkamy a na których możemy polegać przyczyniają się do takiego odczucia.

Niestety są na świecie ludzie, którzy nie podsiadają żadnego domu i miejsca, gdzie mogą spokojnie żyć. Nie każdy człowiek rodzi się w szczęśliwej rodzinie. Zdarzają się sytuacje, że nowonarodzone dzieci są porzucane i niechciane, są rodziny patologiczne, gdzie dzieci nie mają zapewnianych podstawowych potrzeba jedyne czego zaznają to upokorzenia i przemoc. Dzieci te są często odbierane rodzicom. Są także sytuacje, kiedy w rodzinie jest wszystko w jak najlepszym porządku, zdarza się jednak jakaś choroba, wypadek i dzieci zostają same. Wszystkie te dzieci, które z powodów opisanych powyżej zostają same, kierowane są zwykle to tak zwanych domów dzieci, czyli zorganizowanych placówek, gdzie większa grupa dzieci ma zapewnione podstawowe potrzeby – spanie, jedzeni, naukę itd. Mimo, że pracownicy takich domów robią wszystko, aby dzieci te dostawały wszystko co najlepsze, bardzo często jednak dzieciom takim brakuje miłości i indywidualnej opieki. Niektóre mają nieco więcej szczęścia i trafiają do rodzin zastępczych lub zostają adoptowane. Zdarzają się również sytuacje, że dorośli ludzie pozostają bez domów. Część z nich ląduje na ulicy przez alkoholizm, brak chęci do działania, lenistwo, zdarzają się jednak sytuacje, które bardzo silnie oddziałują na psychikę człowieka, który załamuje się, często popada w chorobę i przez to nie potrafi zapewnić sobie odpowiednich warunków życia. Państwo stara się pomagać takim ludzie, nie zawsze jest to jednak możliwie i niestety nadal jest wielu ludzi bezdomnych.